Lezen oefening — Staatsexamen NT2 B1

Opdracht

Lees dit verhaal over een verhuizing en zorg. Beantwoord daarna de vraag.

Tekst

Ik woon nu drie maanden in een nieuwe stad. Toen ik vanwege mijn werk verhuisde, dacht ik: eerst de woning, dan de rest. Maar al snel merkte ik dat zorg belangrijk is. Zonder huisarts en tandarts sta je buiten spel. Dat merkte ik toen mijn kies opeens pijn deed. Ik moest snel iets regelen. Eerst zocht ik op internet naar huisartsen in de buurt. De eerste huisarts had geen plek. 'De praktijk zit vol', zei de assistente aan de telefoon. Gelukkig had mijn buurvrouw een tip. Zij vertelde dat de huisarts op de hoek nieuwe patiënten aannam. 'Je moet wel eerst een formulier invullen', zei ze. Dat formulier was lang. Ik moest mijn adres, burgerservicenummer en gegevens van mijn oude huisarts invullen. Na twee weken kreeg ik een bevestiging. Ik stond ingeschreven. Voor de tandarts ging het sneller. Ik belde naar de tandartspraktijk in het winkelcentrum. De tandarts zei dat ik direct lang kon komen voor een controle. Ik hoefde geen formulier in te vullen. Alleen mijn naam en geboortedatum waren genoeg. Wel moest ik mijn identificatiebewijs meenemen. Diezelfde week had ik al een afspraak. Toch leerde ik iets belangrijks. Mijn buurvrouw zei: 'Het is slim om meteen een huisarts te zoeken, ook al ben je niet ziek. Je weet nooit wanneer je hulp nodig hebt.' Dat is waar. Stel dat je 's nachts koorts krijgt, dan wil je niet drie weken wachten op een inschrijving. De dokter kan je niet helpen als je niet geregistreerd bent. Er was ook een financieel verschil. Bij de huisarts hoefde ik niets te betalen. De tandartsrekening was voor een deel voor mezelf. Mijn verzekering vergoedde maar een deel van de controle. Ik had dat niet verwacht. Volgend jaar kies ik misschien een tandartsverzekering. Nu ik ingeschreven ben, voel ik me veiliger. Het gekke is: toen alles geregeld was, deed mijn kies geen pijn meer. Maar de controle was wel fijn. Mijn conclusie: wacht niet tot het probleem groot is. Zoek op tijd een huisarts en tandarts. Het kost even tijd, maar het geeft rust.

Vraag

Wat was het verschil tussen de inschrijving bij de huisarts en bij de tandarts?

1. De huisarts vroeg om een identificatiebewijs; de tandarts niet.
2. De huisarts vroeg een formulier in te vullen; de tandarts vroeg alleen naam en geboortedatum. ✓
3. Bij de huisarts had je meteen een afspraak; bij de tandarts moest je weken wachten.

Uitleg

The correct answer summarizes the contrasting details about registration: a long form at the GP versus just name and date of birth at the dentist, making B the right choice.