Lezen oefening — Staatsexamen NT2 B2

Opdracht

Lees de volgende column over het melden van een reparatie aan de verhuurder en beantwoord daarna de vraag.

Tekst

Het is een herkenbaar scenario: de verwarmingsketen geeft een piepend geluid, het aanrechtblad vertoont een barst of de kraan lekt gestaag. Je belt de verhuurder, stuurt een e-mail en wacht. Dagen, weken soms. Als ik de verhalen van medehuurders hoor, bekruipt mij het gevoel dat de urgentie van een reparatieverzoek subjectief wordt gewogen. Niet alleen de ernst van het gebrek telt, maar ook de toon van de melder. Een kalme, zakelijke omschrijving heeft volgens sommige ervaringsdeskundigen meer effect dan een emotioneel betoog. Zelf houd ik er een andere tactiek op na: ik documenteer elk contactmoment met datum, tijd en de naam van de medewerker. Dat klinkt formeel, maar het schept duidelijkheid. Als de verhuurder dan na drie weken beweert geen melding te hebben ontvangen, kan ik met een simpel PDF-bestand aantonen dat ik wél heb gebeld. Mijn buurman doet het anders: hij appt een foto en een korte boodschap. Vaak met succes, maar soms ook niet. Wat mij betreft is er één gouden regel: meld het meteen. Uitstel leidt tot grotere schade en dat willen we allemaal voorkomen.

Vraag

Wat is de impliciete houding van de schrijver ten opzichte van de manier waarop verhuurders omgaan met reparatieverzoeken?

1. Hij vindt dat verhuurders consequent de urgentie van elk verzoek serieus moeten nemen. ✓
2. Hij is tevreden over de snelle afhandeling van zijn eigen meldingen.
3. Hij gelooft dat een emotioneel betoog altijd de beste resultaten oplevert.

Uitleg

The correct answer (A) is supported by the writer's description that urgency is 'subjectively weighed' and by his advice to document contacts, implying he finds landlords' responses inconsistent and that they should take all requests seriously.