Lezen oefening — Staatsexamen NT2 B2

Opdracht

Lees dit verhaal rustig door en beantwoord één vraag.

Tekst

Toen we vorig jaar een groter huis betrokken, dachten mijn man en ik dat we eindelijk ruimte zouden hebben voor een echte familietraditie. In ons oude appartement was de woonkamer zo krap dat we met zijn vieren amper aan tafel konden zitten, laat staan dat we gasten konden uitnodigen. Zodra we de sleutel van het nieuwe huis kregen, besloten we dan ook om elke zondagavond een uitgebreid familiediner te organiseren, waarop niemand mag worden overgeslagen. Mijn schoonmoeder was meteen enthousiast en bood aan om haar beroemde erwtensoep te maken, terwijl mijn oudste dochter zich verantwoordelijk voelde voor het toetje. In het begin verliep alles zoals gepland. De eerste paar weken zat iedereen op tijd aan tafel, werd er gelachen en werden er verhalen uitgewisseld die anders nooit ter sprake zouden zijn gekomen. Niettemin begon het na een maand of twee te wringen. Mijn zoon kreeg op zondagavond training, mijn man moest regelmatig overwerken, en ikzelf merkte dat ik de hele zaterdag in de keuken stond in plaats van te genieten van mijn vrije tijd. Toen ik op een avond voorstelde om het diner voortaan om de week te houden, reageerde mijn schoonmoeder teleurgesteld: volgens haar was juist die wekelijkse regelmatigheid het bewijs dat we als gezin nog echt verbonden waren. Wat mij het meest verraste, was dat de kinderen uiteindelijk met een eigen oplossing kwamen. Ze stelden voor dat we niet zozeer aan een vaste dag zouden vasthouden, maar dat elk gezinslid om de beurt een maaltijd zou bedenken. Daardoor werd het diner geen verplichting meer, maar iets waar we allemaal aan meebouwden. Sindsdien eten we nog steeds vaak samen, zij het niet altijd op zondag, en eerlijk gezegd smaakt het eten beter nu niemand zich opgesloten voelt in een schema dat ooit als ideaal werd gepresenteerd. Gezelligheid laat zich nu eenmaal niet afdwingen, hoe goedbedoeld de afspraak ook is.

Vraag

Welke uitspraak geeft het beste de impliciete houding van de schrijfster weer?

1. Zij betreurt het dat het wekelijkse diner werd afgeschaft en hoopt op een terugkeer naar de oude vaste gewoonte.
2. Zij ziet in dat een flexibele, door het hele gezin gedragen aanpak beter werkt dan een starre traditie. ✓
3. Zij vindt dat haar schoonmoeder te veel invloed had op de manier waarop het gezin samen at.

Uitleg

At B2 you must infer the writer's attitude from tone and closing remarks rather than literal statements; the positive ending signals a genuine shift in preference toward flexibility.